Skończyłem Mina the Hollower - gra bardzo mi się podobała, dosłownie top 12/10 i arcydzieło. — Jeśli chodzi o

Skończyłem Mina the Hollower - gra bardzo mi się podobała, dosłownie top 12/10 i arcydzieło.

— Jeśli chodzi o rozgrywkę, jest to klasyczna Zelda z odrobiną pomnożonych dusz.

— Wszystkie poziomy są zróżnicowane i nie ma czasu na nudę.Każdy biom ma swoją własną cechę.Przechodzą dość szybko.Generalnie przez całą grę ani razu się nie nudziłem.

— Fabuła jest banalna i od początku wiadomo, jak się zakończy.Ale samo zakończenie i tak jest zabawne.Są fajni bohaterowie i zabawne strony.A jeśli chodzi o temat grzechów, byłem całkowicie zdumiony i poczułem się trochę zawstydzony.

— W grze jest wiele sekretów.W ciągu 28 godzin czystego czasu otworzyłem może połowę.Nawet nie ulepszyłem wszystkich broni.Ale biegałem z rewolwerem młotkowym i blasterem, który wyczerpałem.

„Jest kilku szefów, którzy wypili dużo mojej krwi”.Nie widziałem żadnych naprawdę cholernie skomplikowanych, ale jest wiele interesujących.

— Jest mnóstwo momentów związanych z Metroidem (rzeczy nieoczywiste), zupełnie jak w grach na NES-a.Świetnie się bawiłem z lustrami, a potem wróciłem do biegania po całej mapie.Być może będziesz musiał raz zajrzeć do przewodnika.

— W grze możesz farmić jak w Dark Souls, głupio obelżywy ogień.Tak, utkniesz, ale nadal będziesz odbierać cipkę szefom.Ale w ten sposób możesz otworzyć szybki TP (pociąg).

— Wizualne, cóż, szkoda mówić.Zdecydowanie nie dla każdego.Ładne, piękne 8-bitowe.Mouzon nie jest całkiem dobry, ale pięć utworów cię zaskoczy.

Krótko mówiąc, polecam, jeśli lubisz klasyczne topdowny Zeldy z lochami.Mina jest z nimi na tym samym poziomie, a może nawet wyższym.

Jak dotąd moja osobista gra roku.