2 часа назад
Castlevania: Belmont s Curse kreeg de eerste beoordeling Famitsu gaf het spel 32/40. Wat ik leuk vond: Het is
Castlevania: Belmont s Curse kreeg de eerste beoordeling Famitsu gaf het spel 32/40.
Wat ik leuk vond:
Het is een klassieke Castlevania-onderzoek zonder uitrusting en geld van de vijanden te verzamelen. Het spel volgt het verhaal van Castlevania III: Draculas Curse, en het verhaal van de Belmont-familie en de terugkeer van bekende bazen is een van de sterke kanten. Er wordt een grote nadruk gelegd op knoppen. Ze kunnen zich aan platforms en vijanden vasthouden, de afstand snel verkleinen en meteen aanvallen. In elke locatie zijn er veel vallen, mechanismen en locaties waar knoppen en andere vaardigheden actief moeten worden gebruikt. Na een overwinning krijgt de speler Arkanen, die nieuwe mogelijkheden openen en u toelaten tot eerder ontoegankelijke zones. Er zijn eigen kaarten die de afstand verkort en oplossingen zijn om tussen de knoppen en de vijanden te spelen. Er zijn verschillende opties en oplossingen om onder de naam van de knoppen te spelen. De speler helpt om met moeilijker tegenstanders om te gaan. De gedetailleerde locaties van Parijs en Dracula's kasteel, alsmede de muziek en de algemene sfeer, zijn apart geprezen. De verslagen bazen verschijnen binnen de tarotkaarten en kunnen met de speler praten. Er zijn een aantal ingewikkelde instellingen: je kunt de hoeveelheid schade die je krijgt en het aantal beschikbare groenten veranderen.
Van de nadelen:
Het spel is opvallend ingewikkelder dan veel van de voorgaande delen. Zelfs gewone vijanden moeten langer worden gedood, en de speler krijgt veel meer schade. Vechten met bossen op plaatsen doen denken aan een doodspel : tot je de juiste wapens en tactiek hebt gevonden, kunnen de gevechten nogal hard zijn. Het bewegen op de knop voelt soms een beetje traag en zwaar. Acrobatische secties vereisen nauwkeurige besturing en kunnen vrij ingewikkeld zijn. Visueel en in de algemene stijl Belmont Castles Curse is dichter bij de moderne westerse indie-game dan bij de klassieke Castlevania, dus deze benadering kan niet iedereen leuk vinden.
Wat ik leuk vond:
Het is een klassieke Castlevania-onderzoek zonder uitrusting en geld van de vijanden te verzamelen. Het spel volgt het verhaal van Castlevania III: Draculas Curse, en het verhaal van de Belmont-familie en de terugkeer van bekende bazen is een van de sterke kanten. Er wordt een grote nadruk gelegd op knoppen. Ze kunnen zich aan platforms en vijanden vasthouden, de afstand snel verkleinen en meteen aanvallen. In elke locatie zijn er veel vallen, mechanismen en locaties waar knoppen en andere vaardigheden actief moeten worden gebruikt. Na een overwinning krijgt de speler Arkanen, die nieuwe mogelijkheden openen en u toelaten tot eerder ontoegankelijke zones. Er zijn eigen kaarten die de afstand verkort en oplossingen zijn om tussen de knoppen en de vijanden te spelen. Er zijn verschillende opties en oplossingen om onder de naam van de knoppen te spelen. De speler helpt om met moeilijker tegenstanders om te gaan. De gedetailleerde locaties van Parijs en Dracula's kasteel, alsmede de muziek en de algemene sfeer, zijn apart geprezen. De verslagen bazen verschijnen binnen de tarotkaarten en kunnen met de speler praten. Er zijn een aantal ingewikkelde instellingen: je kunt de hoeveelheid schade die je krijgt en het aantal beschikbare groenten veranderen.
Van de nadelen:
Het spel is opvallend ingewikkelder dan veel van de voorgaande delen. Zelfs gewone vijanden moeten langer worden gedood, en de speler krijgt veel meer schade. Vechten met bossen op plaatsen doen denken aan een doodspel : tot je de juiste wapens en tactiek hebt gevonden, kunnen de gevechten nogal hard zijn. Het bewegen op de knop voelt soms een beetje traag en zwaar. Acrobatische secties vereisen nauwkeurige besturing en kunnen vrij ingewikkeld zijn. Visueel en in de algemene stijl Belmont Castles Curse is dichter bij de moderne westerse indie-game dan bij de klassieke Castlevania, dus deze benadering kan niet iedereen leuk vinden.
