2 часа назад
Opmerking op Marvel: Roosmokk Ik heb Rosomaha een complimentje gegeven. Ik wil zeggen... ik ben een fanaticus.
Opmerking op Marvel: Roosmokk
Ik heb Rosomaha een complimentje gegeven. Ik wil zeggen... ik ben een fanaticus. Ik heb zelfs een beetje meer dan ik had verwacht. Ik zal hier niets nieuws schrijven, maar Rosomaha is een cool MESSIE blokbuster, ongelooflijk mooi en spectaculair. Ik beschrijf het niet eens als iets gemeen voor het genre, maar ik wil zeggen dat dit project in dit opzicht en, geloof me niet, zelfs in het verhaal een aantal van zijn familieleden omzeilt. Misschien is er niets verrassends in het scenario, het gaat op bepaalde momenten door en heeft de klassieke scherpheid van een filmcomic, maar het optreden van de acteurs en de omvang van de gebeurtenissen, inclusief die die die die op de lange termijn zullen spelen, is zeer overtuigend in de strijd tussen de personages en de strijd tegen de rassen.
Ik kan niet eens een favoriet kiezen, want elk land is zo mooi en geeft heel goed de stemming van het moment, maar ik zal zeggen dat Madrid in de finale uitstekend was. Logan was hier wel even zacht, maar gezien de geschiedenis van de personage, hoe goed het het kostte. De innerlijke wereld van de held is zeer divers, en de gebeurtenissen die hij 100 jaar voor en tijdens het spel had, zijn pijnlijk. Ik raad je aan om alle kleine collectiebals te verzamelen tijdens de opdracht, want het is niet alleen materiaal voor kostuums, een HP-speel, een spelletje en een spelletje, maar het is ook de hele levensduur van de held. Het vergroot het geheel, en je komt er om een of andere reden binnen, en er is een soort van tragedie.
Oh, en als Jean verschijnt, dan begint het meest epische verhaal. Het enige, ja, het einde kan een beetje vreemd lijken en eerder alsof het niet op Rosemakh is gericht, maar op een ander personage, zelfs op toekomstige gebeurtenissen. We moeten wachten tot het X-Men-spel. Kortom, ik zal niet in detail gaan, natuurlijk, omdat het spoilers zijn, maar als je een fan bent van filmcomics, geloof me, het is verreweg niet het slechtste verhaal dat je hebt gezien, en het is zelfs de moeite waard om te beoordelen.
Het is natuurlijk niet zo leuk om te schrijven en te bewonderen, maar het was zo leuk en soms zo agressief dat er een derde oog en twee handen opduiken om de knoppen sneller te drukken.
Er is een heleboel verschillende en meestal de meest ingewikkelde tegenstanders, en je kunt zelf in het echte leven een Roosomaha worden.
Persoonlijk ben ik niet helemaal moe van gameplay, het is allemaal door de woedende snelheid en dynamiek. Je kunt altijd een boel slaan. Het belangrijkste probleem is niet de overtuigende vooruitgang van het spel. Het meest voorkomende vraag is: waarom doe ik dat? Het is niet zo slecht, maar het goede deel is dat. Het belangrijkste gebeurt in het spel en in het spel, geloof me niet, wordt niet eens twee knoppen gebruikt. Naast de basisknoppen en het vasthouden ervan, is er natuurlijk een blok, ontwijking, parering, ripsels, verschillende soorten speciale trucs, en de woede die zich ophoopt, en in feite is dit de belangrijkste factor die de ripsels en ripsels overal op de spel zetten.
Momenten met bondgenoten zijn gewoon voor de schoonheid, maar hier was Jean zelfs nuttig: misschien zou je in de steels helpen als er veel tegenstanders zijn of jezelf opheffen. Alleen is de steels hier helemaal niet nodig. Het is gewoon te gewoon en saai, het is beter om te straffen. Het spel kan je niet vervelen, want als het land verandert, veranderen ook de tegenstanders, en elke keer dat ze sterker worden, en zelfs sneller, zelfs de basismatige, over het algemeen niet klagen over de verscheidenheid. In het spel zijn zelfs buffetbalden, maar weer is er hetzelfde probleem als bij de stickmaker: niet iedereen is nuttig. De lijnen, zoals ze in het spel worden genoemd, worden alleen geopend door het tellen van punten door de deuren en het verzamelen van de bouten.
Wat is het oordeel? Als je een fan bent, wacht dan op een korting en vlieg dan, en geniet dan van de momenten die Insomniac nooit heeft mislukt. Ik vond de laatste twee spinnen leuker.
Bedankt voor het lezen!