1 час назад
Gedachten na de eerste GTA gameplay demonstratie Na de officiële presentatie van de gameplay en de preview wil
Gedachten na de eerste GTA gameplay demonstratie
Na de officiële presentatie van de gameplay en de preview wil ik geloven in de complottheorie: de clips, zeggen we, Rockstar zelf en de slee.
GTA 6 is zeker een decennialspel, maar het zal niet zo verrassend zijn. Want elk GTA was een revolutie, en elk had een duidelijke horizon en technische beperkingen die op het punt staan te verdwijnen. Maar het vijfde deel, dat drie generaties lang is doorlopen, lijkt te zijn ingestort in technologische singulariteit.
Over de details, de opstelling en de onrealistische live-action... als het lijkt alsof je geen modellen hebt, maar natuurlijk vlees, zal ik niet veel zeggen.
Het is nog iets interessanter: hoe je met de wereld omgaat. GTA is al een tijdje opgegroeid en probeert een serieuze drama te maken en een levendige wereld te creëren. Het is niet alleen dat het niet verbiedt om te roken en een bloederige balgaan te maken. Het is dat de wereld op je acties reageert met politiehelikopters en in tien minuten zal het vergeten.
Daarom hou ik van GTA's, maar ik ben nog nooit een fan geweest. Ik wil dat de wereld op mijn misdaden reageert op een manier die oncomfortabel of verdrietig is.
GTA 6 is een spelletje dat, naar het voorhoofd, de mogelijkheid biedt om zinvol en verantwoord te spelen, niet te laten gaan, maar te stimuleren, met een dozijn instrumenten, van de communicatie tussen de helden tot de nieuwe politie-mechanisten en de invloed van de NPC.
De belangrijkste is een criminele profiel. Het is eigenlijk een eer systeem van RDR2, die naar Weiss City is verhuisd: het spel telt niet de lijken, maar de context. Je hebt een winkel beroofd en je hebt je afgevuurd omdat je anders niet weg zou gaan, één. Je hebt een succesvolle beroofd en dan bleef je staan en schieten gewoon zo. Het gaat niet om een afzonderlijke uitbarsting, maar om het feit dat je een keer op een keer uit de grens gaat. Er gaat zelfs ietsje in het profiel, zoals een stortje in een vuilnisbak of een gevoed dier. Het kan een volledig spelend drama zijn met gevolgen en een nieuwe schaal in het menu die je kunt negeren.
De populariteit van rolservers in GTA 5 zei al lang over de vraag om te leven in deze wereld, en niet alleen te schieten op voetgangers.
Na de officiële presentatie van de gameplay en de preview wil ik geloven in de complottheorie: de clips, zeggen we, Rockstar zelf en de slee.
GTA 6 is zeker een decennialspel, maar het zal niet zo verrassend zijn. Want elk GTA was een revolutie, en elk had een duidelijke horizon en technische beperkingen die op het punt staan te verdwijnen. Maar het vijfde deel, dat drie generaties lang is doorlopen, lijkt te zijn ingestort in technologische singulariteit.
Over de details, de opstelling en de onrealistische live-action... als het lijkt alsof je geen modellen hebt, maar natuurlijk vlees, zal ik niet veel zeggen.
Het is nog iets interessanter: hoe je met de wereld omgaat. GTA is al een tijdje opgegroeid en probeert een serieuze drama te maken en een levendige wereld te creëren. Het is niet alleen dat het niet verbiedt om te roken en een bloederige balgaan te maken. Het is dat de wereld op je acties reageert met politiehelikopters en in tien minuten zal het vergeten.
Daarom hou ik van GTA's, maar ik ben nog nooit een fan geweest. Ik wil dat de wereld op mijn misdaden reageert op een manier die oncomfortabel of verdrietig is.
GTA 6 is een spelletje dat, naar het voorhoofd, de mogelijkheid biedt om zinvol en verantwoord te spelen, niet te laten gaan, maar te stimuleren, met een dozijn instrumenten, van de communicatie tussen de helden tot de nieuwe politie-mechanisten en de invloed van de NPC.
De belangrijkste is een criminele profiel. Het is eigenlijk een eer systeem van RDR2, die naar Weiss City is verhuisd: het spel telt niet de lijken, maar de context. Je hebt een winkel beroofd en je hebt je afgevuurd omdat je anders niet weg zou gaan, één. Je hebt een succesvolle beroofd en dan bleef je staan en schieten gewoon zo. Het gaat niet om een afzonderlijke uitbarsting, maar om het feit dat je een keer op een keer uit de grens gaat. Er gaat zelfs ietsje in het profiel, zoals een stortje in een vuilnisbak of een gevoed dier. Het kan een volledig spelend drama zijn met gevolgen en een nieuwe schaal in het menu die je kunt negeren.
De populariteit van rolservers in GTA 5 zei al lang over de vraag om te leven in deze wereld, en niet alleen te schieten op voetgangers.