GTA'nın ilk oyun gösterisinden sonraki düşünceler Gameplay'ın resmi sunumundan ve bir ön gösteriminden sonra,

GTA'nın ilk oyun gösterisinden sonraki düşünceler

Gameplay'ın resmi sunumundan ve bir ön gösteriminden sonra, komplo teorisine inanmak istiyorum: klipler, Rockstar'ın kendisi ve bir sızıntı.

GTA 6'nın on yıllık bir oyun olduğu konusunda son zamanlarda konuştuk, ama bu onu çok şaşırtacak bir şey değil. Çünkü her GTA'nın bir devrimi vardı ve her birinin anlamlı ufaklıkları vardı ve neredeyse ortadan kalkacak olan teknik kısıtlamaları vardı. Ama beşinci bölüm, üç nesil boyunca süren, teknolojik eşsizliğe dayanan bir bölüm gibi görünüyor.

Ve detaylar, yapımlar ve gerçek dışı canlı animasyonlar hakkında çok fazla konuşmayacağım.

Daha ilginç olan şey, bu dünya ile nasıl etkileşime girdiğin. GTA uzun zamandır ciddi bir dramaturgi ve canlı bir dünya yaratmaya çalışıyor. Ama sigara içmeyi yasaklamıyor ve kanlı bir bağırış yapmayı yasaklamıyor.

Bu yüzden GTA'yı seviyorum ama hiç hayranım olmamıştım. Dünya'nın benim yaptığım kötülüğe rahatsız ya da üzgün bir şekilde tepki vermesini istiyorum. Rol oyunlarında bu anlatım yöntemleriyle ilgilidir ve bu tür bir aletin kum çukurunda hiç bir şey yoktu. Red Dead Redemption 2 kısmen bu yönde çalışıyordu ama orada Vahşi Batı ve haritadaki daha az büyük bir şehir var.

GTA 6'da ise, daha önce gördüğümüz gibi, anlamlı ve sorumlu bir şekilde oynama fırsatı vermek istiyor.

Ve bu, aslında RDR2'den gelen bir onur sistemidir. Vayse City'ye taşındı. Oyun, cesetleri değil, bağlamı sayıyor. Bir mağazayı soymuş ve kaçmamak için vurulmuş, bir. Başarılı bir şekilde soymuş, sonra durup vurmuş, bir şey daha. İş tek bir patlama değil, her seferinde gerekenden çok daha fazlasını yapmanla ilgilidir. Profilde küçük bir şey bile var, bir çöp çömlekine atılmış veya beslenmiş bir hayvan gibi.

GTA 5'deki rol sunucularının popülerliği bu dünyada sadece yayaları vurmakla ilgili değil, yaşamın talebiyle ilgili de uzun zaman önceydi.