01.08.2026 03:28
بازسازي Halo بازی بدی نیست، اما این بدترین راه برای آشنا شدن با Halo است بیایید امروز با بلیت ها صحبت کنیم، ای
بازسازي Halo بازی بدی نیست، اما این بدترین راه برای آشنا شدن با Halo است
بیایید امروز با بلیت ها صحبت کنیم، این شکل خیلی وقت پیش وجود نداشت.
اما ابتدا یک پیش بینی عقب نشینی. هالو اصلی در زمان خود نوآوری های رادیکال را به وجود آورد که بعد همه شوترها را از بین برد. نه تنها کنسول ها. گلدان های چسبنده، بهبود سلامت، فقط دو تخته در دست به جای آرسنال عمیق، سطح های نیمه باز، یک تکنیک که برای کنترل لذت بخش بود. در آن زمان هیچ چیز برای خود نبود! اکنون به عنوان یک استاندارد به نظر می رسد. به همین دلیل که پس از هالو همه چیز شروع به انجام می شود. بنابراین امروز نمی توان آن را به ویژگی های منحصر به فرد ثبت کرد، با تمام احترام.
اما چیزی که قدیمی نیست، این است که شلیک می شود، با پیچیدگی، تاکتیک، دشمنان باهوش که حتی در میانگین پیچیدگی ها هم باید با دقت رفتار کنند، سلاح ها را بردارید، فکر کنید در غرب، فکر کنید در راه بروید، شلیک کننده های تاکتیک خوب همیشه کمی بوده اند، و در حال حاضر به طور خاص کمی هستند.
در رمیک، این کاملاً کشته شده است. به طور کامل و کاملاً. این می تواند یک مکالمه را به پایان برساند. دشمنان در کمپاین ارتقا احمقانه هستند: دستکش را فشار دهید و این کافی است. تاکتیک دیگر لازم نیست، سلاح را تا زمانی که توپ ها تمام نمی شوند تغییر ندهید. به این نتیجه رسید که می توانید یک بار دیگر بدون کشتن کسی از دشمن فرار کنید. قبلا این کار در اصل غیر ممکن بود. شماره جداگانه دشمنان در سطح از دست می دهند و هیچ کس را نمی حمله کنند.
البته که این اصل ایده آل نیست. سبک تصویری اولین Halo برای طرفداران است، اگر نگویم قوی تر. سطح ها همه چیز خوب نیست: مکان های باز، خیره کننده، سبز و چشم انداز حلقه در آسمان، فوق العاده است، اما نیمی از بازی شما در راه های خالی یکسان می روید. و این راه های خالی توسط توسعه دهندگان به خوبی حفظ شده است. و هوش مصنوعی دشمنان نابود شده است. اولویت ها البته جالب است.
اگر نشانگر ضربه نبود، اصلاً نمی دانستم که شما به سمت دشمن یا دیوار می روید، در اصل خیلی بهتر بود. لذت های اولیه از تیراندازی هم نابود شده است.
گرافیک در بعضی مکان ها خوشمزه است. طبیعت گاهی اوقات، موسیقی هنوز هم کار می کند. اما به طور کلی این یک لامپ غیر واقعی است: نورهای سر و صدا که در برخی نقاط و صداها حرکت می کنند، همه چیز در صابون با یا بدون DLSS. کار ناپایدار است. به نظر می رسد نامناسب است. در اسکرین شاټ ها خوب است، زنده بد است. بازسازی اصلی از مجموعه ماسټر چیف حتی خوشایند تر است. و همچنین هوش مصنوعی و تاثیر طبیعی از سلاح را از بین نمی برد. فکر کنید.
Halo: Campaign Evolved یک بازی خوب است. یک شوخی کننده مدرن عادی برای چند شب. احمقانه، بهترین، برجسته در هیچ چیز. فقط یک بازی خوب. اما ما در مورد Halo صحبت می کنیم، نه؟ چگونه می توان به این سریال بزرگ رسید؟
سوال اصلی این است که این برای چه کسی ساخته شده است؟ اگر برای طرفداران جدید، برای طرفداران قدیمی، به نظر می رسد که کاملاً هدف گرفته شده است. فقط این که انتظار نداشته باشید که تازه واردان پس از بازسازی، می خواهند از یک کلاسیک عبور کنند، بهتر نیست. و اگر می خواهند، می توانند آن را از بین ببرند و شاید متوجه نشوند که چرا این شور و صدا وجود دارد.
بیایید امروز با بلیت ها صحبت کنیم، این شکل خیلی وقت پیش وجود نداشت.
اما ابتدا یک پیش بینی عقب نشینی. هالو اصلی در زمان خود نوآوری های رادیکال را به وجود آورد که بعد همه شوترها را از بین برد. نه تنها کنسول ها. گلدان های چسبنده، بهبود سلامت، فقط دو تخته در دست به جای آرسنال عمیق، سطح های نیمه باز، یک تکنیک که برای کنترل لذت بخش بود. در آن زمان هیچ چیز برای خود نبود! اکنون به عنوان یک استاندارد به نظر می رسد. به همین دلیل که پس از هالو همه چیز شروع به انجام می شود. بنابراین امروز نمی توان آن را به ویژگی های منحصر به فرد ثبت کرد، با تمام احترام.
اما چیزی که قدیمی نیست، این است که شلیک می شود، با پیچیدگی، تاکتیک، دشمنان باهوش که حتی در میانگین پیچیدگی ها هم باید با دقت رفتار کنند، سلاح ها را بردارید، فکر کنید در غرب، فکر کنید در راه بروید، شلیک کننده های تاکتیک خوب همیشه کمی بوده اند، و در حال حاضر به طور خاص کمی هستند.
در رمیک، این کاملاً کشته شده است. به طور کامل و کاملاً. این می تواند یک مکالمه را به پایان برساند. دشمنان در کمپاین ارتقا احمقانه هستند: دستکش را فشار دهید و این کافی است. تاکتیک دیگر لازم نیست، سلاح را تا زمانی که توپ ها تمام نمی شوند تغییر ندهید. به این نتیجه رسید که می توانید یک بار دیگر بدون کشتن کسی از دشمن فرار کنید. قبلا این کار در اصل غیر ممکن بود. شماره جداگانه دشمنان در سطح از دست می دهند و هیچ کس را نمی حمله کنند.
البته که این اصل ایده آل نیست. سبک تصویری اولین Halo برای طرفداران است، اگر نگویم قوی تر. سطح ها همه چیز خوب نیست: مکان های باز، خیره کننده، سبز و چشم انداز حلقه در آسمان، فوق العاده است، اما نیمی از بازی شما در راه های خالی یکسان می روید. و این راه های خالی توسط توسعه دهندگان به خوبی حفظ شده است. و هوش مصنوعی دشمنان نابود شده است. اولویت ها البته جالب است.
اگر نشانگر ضربه نبود، اصلاً نمی دانستم که شما به سمت دشمن یا دیوار می روید، در اصل خیلی بهتر بود. لذت های اولیه از تیراندازی هم نابود شده است.
گرافیک در بعضی مکان ها خوشمزه است. طبیعت گاهی اوقات، موسیقی هنوز هم کار می کند. اما به طور کلی این یک لامپ غیر واقعی است: نورهای سر و صدا که در برخی نقاط و صداها حرکت می کنند، همه چیز در صابون با یا بدون DLSS. کار ناپایدار است. به نظر می رسد نامناسب است. در اسکرین شاټ ها خوب است، زنده بد است. بازسازی اصلی از مجموعه ماسټر چیف حتی خوشایند تر است. و همچنین هوش مصنوعی و تاثیر طبیعی از سلاح را از بین نمی برد. فکر کنید.
Halo: Campaign Evolved یک بازی خوب است. یک شوخی کننده مدرن عادی برای چند شب. احمقانه، بهترین، برجسته در هیچ چیز. فقط یک بازی خوب. اما ما در مورد Halo صحبت می کنیم، نه؟ چگونه می توان به این سریال بزرگ رسید؟
سوال اصلی این است که این برای چه کسی ساخته شده است؟ اگر برای طرفداران جدید، برای طرفداران قدیمی، به نظر می رسد که کاملاً هدف گرفته شده است. فقط این که انتظار نداشته باشید که تازه واردان پس از بازسازی، می خواهند از یک کلاسیک عبور کنند، بهتر نیست. و اگر می خواهند، می توانند آن را از بین ببرند و شاید متوجه نشوند که چرا این شور و صدا وجود دارد.