4 дня назад
Er zijn geen muren in Doom. Het klinkt als een klikbeet, maar het is een technische waarheid. De kaart van Doo
Er zijn geen muren in Doom.
Het klinkt als een klikbeet, maar het is een technische waarheid. De kaart van Doom is een vlakte lijn, een visie van de top. De muur op het niveau van is gewoon een lijn aan de grens van de sector: een lijn van nul dikte met twee kanten met textuur en niets tussen hen. Maar de deurgat ziet er niet diep uit? Het is een illusie. Tussen de twee kamers is er een ander sector geschreven klein, de grootte van de deurgat zelf.
In Wolfenstein 3D en het is anderhalf jaar ouder was het omgekeerd: de muur is een hele cel. De kaart is een netwerk 64 op 64, en de muur neemt een vierkant in als een kubiek in de constructeur.
Doom gooide de cubes weg en kreeg vrijheid: alle hoeken, hoogteverschuivingen, trappen. Maar betaalde met de beroemde beperking een kamer boven een kamer niet te bouwen. Het is plat. Elk punt op de kaart behoort precies tot één sector. Een brug waaronder je kunt gaan?
Build, de Duke Nukem 3D-motor, heeft hetzelfde idee anders omgedraaid: het niveau wordt niet gebouwd, het wordt afgebroken. De standaardwereld is een eindeloze stenen dikte, en je doorboort grotten.
De Quake heeft de dikte bereikt. De laag wordt verzameld als een baksteen. De baksteen is een heel blok steen met zes kanten en een echte omvang. Twee blokken naast elkaar, met een sluiting tussen de kanten. De muur is een stuk materie geworden.
Ik herinner me aan wat ik op mijn huid voelde: in mijn vrije tijd maak ik een klein spelletje in de geest van King's Field, en de muren daar zijn nu denkbaar (niet vragen waarom) elke muur is geen blok, maar een vlak blad dat aan de rand van de cel ligt. Het blad staat alleen aan de voorzijde, er zijn geen afbeeldingen. Er is nog geen steen achter het blad, er is geen ondergrond: er is gewoon niemand die het kan zien. Maar als je je fout maakt en het niet de steen is, maar een open beweging je krijgt een spookmuur: aan de ene kant lijkt het echt, en aan de andere kant lijkt het niet. En als je de ronde verwarmde locaties bekijkt, is dat niet zo.
Het klinkt als een klikbeet, maar het is een technische waarheid. De kaart van Doom is een vlakte lijn, een visie van de top. De muur op het niveau van is gewoon een lijn aan de grens van de sector: een lijn van nul dikte met twee kanten met textuur en niets tussen hen. Maar de deurgat ziet er niet diep uit? Het is een illusie. Tussen de twee kamers is er een ander sector geschreven klein, de grootte van de deurgat zelf.
In Wolfenstein 3D en het is anderhalf jaar ouder was het omgekeerd: de muur is een hele cel. De kaart is een netwerk 64 op 64, en de muur neemt een vierkant in als een kubiek in de constructeur.
Doom gooide de cubes weg en kreeg vrijheid: alle hoeken, hoogteverschuivingen, trappen. Maar betaalde met de beroemde beperking een kamer boven een kamer niet te bouwen. Het is plat. Elk punt op de kaart behoort precies tot één sector. Een brug waaronder je kunt gaan?
Build, de Duke Nukem 3D-motor, heeft hetzelfde idee anders omgedraaid: het niveau wordt niet gebouwd, het wordt afgebroken. De standaardwereld is een eindeloze stenen dikte, en je doorboort grotten.
De Quake heeft de dikte bereikt. De laag wordt verzameld als een baksteen. De baksteen is een heel blok steen met zes kanten en een echte omvang. Twee blokken naast elkaar, met een sluiting tussen de kanten. De muur is een stuk materie geworden.
Ik herinner me aan wat ik op mijn huid voelde: in mijn vrije tijd maak ik een klein spelletje in de geest van King's Field, en de muren daar zijn nu denkbaar (niet vragen waarom) elke muur is geen blok, maar een vlak blad dat aan de rand van de cel ligt. Het blad staat alleen aan de voorzijde, er zijn geen afbeeldingen. Er is nog geen steen achter het blad, er is geen ondergrond: er is gewoon niemand die het kan zien. Maar als je je fout maakt en het niet de steen is, maar een open beweging je krijgt een spookmuur: aan de ene kant lijkt het echt, en aan de andere kant lijkt het niet. En als je de ronde verwarmde locaties bekijkt, is dat niet zo.