1 час назад
ما صحنه هایی داریم که می خواهیم به شما نشان دهیم ماهرین ما از Clive Barker Hellraiser: Revival. اسپایلر: این ی
ما صحنه هایی داریم که می خواهیم به شما نشان دهیم
ماهرین ما از Clive Barker Hellraiser: Revival.
اسپایلر: این یک شگفتی بزرگ برای سال است، یک نامه عشق به یک اسپلاتپرپانک در کنار قاب سانسور و بهترین بازی در زمینه فیلم های مذهبی از زمان انتشار Alien: Isolation.
به نظر می رسد که این چیزی جدید نیست، صنعت حداقل 3 مورد از آن را می شناسد که از یک ترسناک و معروف از دوران VHS گرفته شده و به یک کلان ارزان قیمت از Dead By Daylight تبدیل شده است.
ولی با Clive Barker Hellraiser: Revival، داستان کاملاً متفاوت است. اینجا ما کلایو بارکر را به صورت شخصی در توسعه داریم، Pinhead به صدای داگ برادلی صحبت می کند (که خیلی وقت پیش نبود) و Saber Interactive با شرکای خود در حال توسعه است. و این یک بازی کاملاً تک نفره ای است که تحت الهام از Condemned و Resident Evil 4 ساخته شده است.
اما ابتدا به داستان و زیبایی شناسی بپردازیم. داستان محلی در کنار یک زوج محافظه کار نیست عضو سابق باند بایکر و عاشقش به نام سنی. پسران نه تنها مواد را دوست دارند، بلکه به طور کلی به شیوه های BDSM با استفاده از سوزن، دستورات، دستکش ها و... جعبه های لیمارشان که در روند جفت گیری آشکار می شود، به دنیا سونوبیت ها به رهبری پینهد می آید. سنی به لابرینت می رود، و عاشقش به پکن می رود و به دست های پرستش محلی که در شکنجه ها، زخم ها و افکار مانند همان سبیت ها و ما را ممنوع می کند، می افتد.
راستش، این داستان یک طرف قوی نیست. چند بار او یک تغییر خوب می کند، و در نهایت حتی پیشنهاد می کند که انتخاب کند، اما در بقیه، داستان محلی فقط به دلیل این کشتار است که قهرمان در مسیر نجات کسی که دوستش دارد انجام می دهد.
و کشتار ها در اینجا بسیار زیاد است. نه تنها خود سینوبیت ها بلکه با پرستاران بی کفایت که به آنها کمک می کنند، بلکه به آنها کمک می کنند (از جمله می میرند) افراد بی ارزش که لابرینت آنها را رد کرده و به هیولای بی مغز و بی کفایت تبدیل کرده است. باید از آنها با استفاده از سلاح های سرد و قطع کننده در جنگ نزدیک و با استفاده از گلوله ها مقابله کنیم. آرسنال در Clive Barker's Hellraiser: Revival خوب بود، اما همه چیز را بردارید.
Saber Interactive و Boss Team Games به خوبی در مورد درک ژانر کار خود را انجام داده اند کلاسیک Survival Horror سرعت گذراندن و موقعیت ها به طور مداوم تغییر می کنند، از نبرد های شدید تا تحقیقات مکان ها، حل مشکلات و مسابقه در لابرینت که در واقع همه سلاح ها را انتخاب می کنند.
به طور ذهنی، ترس از بازی در حد زیادی خارج از صحنه ها نیست. اما این چیزی است که واقعاً موفق شده است. از ابتدا، این بازی شرمنده نیست که مجروحات، شکستگی، شکنجه ها، لیتر خون و انسان سازی کامل هر کسی را که به دنبال پرستاران است، از جمله به اراده خود، نشان دهد. تمام ایده های بیماری پرستش از طریق یادداشت های شیزوفرنی و ده ها قربانی بیولوژیست به خوبی منتقل شده است. Clive Barker: Hellraiser: Revival به شدت خشن و غول است تا اینکه برای پخش کردن هنوز هم می توان در پلتفرم ها برای نمایش محتوای خشونت آمیز و سکس و جنتی دست یافت.
و این که این فیلم از زمان انتشار به نظر نمی رسد، یک نقص بزرگ است. چیزی که این بازی نشان می دهد، این است که می خواهید هر ثانیه یک صفحه نمایش زیبا را به نمایش بگذارید. این صنعت تا به حال چنین بازی های وحشیانه ای را ندیده است، که می خواهند آن را چند بار دیگر بنویسند.
اما نکته ی مهم این است که در نیمه دوم بازی شروع به شکست می کند و بودجه آن از خارج از طراحی هنری و مشکلات طراحی بازی به طور آشکار می شود. ابتدا در مورد منفی های بی قید و شرط: رئیس ها همه چیز ناخوشایند هستند، به جز نهایی، جایی که مکانیک هایی در خارج از آن وجود دارد. در حالی که اثرات شلیک و به طور کامل عدم وجود آن. در تمام درجه خشونت، کشتن دشمن خسته کننده است. اما بیشتر مشکلات از وسط ظاهر می شوند: بازی صحنه های جنگی و بخش های در لابرینت را بیش از حد طولانی می کند.
با توازن توانایی ها نیز دور و بر می گردد، اما گاهی اوقات استفاده از سلاح ها غیر واضح است و باید پول های اضافی را در بازی خرج کند، و به شدت نگران زمان مصرف شده باشد، مثلاً از کجا باید بازیکن بداند که می تواند یا توضیح را روی تفنگ یا توپ های شکافی قرار دهد و در عین حال نمی تواند از آن ها استفاده کند؟
و این جا استیل ها را هم می گیریم. این جا است، این جا منحنی است، و این جا هوش مصنوعی دشمنان، تا حد وحشتناکی ابتدایی است. و بسیاری از جنبه های بازی، به نظر می رسید که به خاطر عجله یا اینکه آیا این پول های کوچک خیلی زودتر از برنامه ریزی شده تمام شده اند.
نتیجه این است که با وجود تفاوت ها، کلیو بارکر Hellraiser: Revival یک بازی ارزشمند است که هم در زمینه بازی های فیلم و هم در زمینه ترس زنده ماندن است و نمی ترسد آنچه را که کار های اصلی کلائیو بارکر دوست دارند نشان دهد. بله، او به جای 12 ساعت در راه است و 6 تا 7 ساعت با مکانیک های متمرکز، و نمی خواهد از بین برود، بله، می خواهد بودجه بیشتری داشته باشد و اشتباهات کمتری داشته باشد. اما هنوز هم یک بازی خوب است که از طرفداران این مجموعه و کسانی که می خواهند ببینند که صنعت بازی است، خجالت نمی کشد تا آن را توصیه کند. این داستان شامل لیتر خون، شکم، شکم و زنان است.
حکم ما: سه تا از چهار تا
@meownauts
ماهرین ما از Clive Barker Hellraiser: Revival.
اسپایلر: این یک شگفتی بزرگ برای سال است، یک نامه عشق به یک اسپلاتپرپانک در کنار قاب سانسور و بهترین بازی در زمینه فیلم های مذهبی از زمان انتشار Alien: Isolation.
به نظر می رسد که این چیزی جدید نیست، صنعت حداقل 3 مورد از آن را می شناسد که از یک ترسناک و معروف از دوران VHS گرفته شده و به یک کلان ارزان قیمت از Dead By Daylight تبدیل شده است.
ولی با Clive Barker Hellraiser: Revival، داستان کاملاً متفاوت است. اینجا ما کلایو بارکر را به صورت شخصی در توسعه داریم، Pinhead به صدای داگ برادلی صحبت می کند (که خیلی وقت پیش نبود) و Saber Interactive با شرکای خود در حال توسعه است. و این یک بازی کاملاً تک نفره ای است که تحت الهام از Condemned و Resident Evil 4 ساخته شده است.
اما ابتدا به داستان و زیبایی شناسی بپردازیم. داستان محلی در کنار یک زوج محافظه کار نیست عضو سابق باند بایکر و عاشقش به نام سنی. پسران نه تنها مواد را دوست دارند، بلکه به طور کلی به شیوه های BDSM با استفاده از سوزن، دستورات، دستکش ها و... جعبه های لیمارشان که در روند جفت گیری آشکار می شود، به دنیا سونوبیت ها به رهبری پینهد می آید. سنی به لابرینت می رود، و عاشقش به پکن می رود و به دست های پرستش محلی که در شکنجه ها، زخم ها و افکار مانند همان سبیت ها و ما را ممنوع می کند، می افتد.
راستش، این داستان یک طرف قوی نیست. چند بار او یک تغییر خوب می کند، و در نهایت حتی پیشنهاد می کند که انتخاب کند، اما در بقیه، داستان محلی فقط به دلیل این کشتار است که قهرمان در مسیر نجات کسی که دوستش دارد انجام می دهد.
و کشتار ها در اینجا بسیار زیاد است. نه تنها خود سینوبیت ها بلکه با پرستاران بی کفایت که به آنها کمک می کنند، بلکه به آنها کمک می کنند (از جمله می میرند) افراد بی ارزش که لابرینت آنها را رد کرده و به هیولای بی مغز و بی کفایت تبدیل کرده است. باید از آنها با استفاده از سلاح های سرد و قطع کننده در جنگ نزدیک و با استفاده از گلوله ها مقابله کنیم. آرسنال در Clive Barker's Hellraiser: Revival خوب بود، اما همه چیز را بردارید.
Saber Interactive و Boss Team Games به خوبی در مورد درک ژانر کار خود را انجام داده اند کلاسیک Survival Horror سرعت گذراندن و موقعیت ها به طور مداوم تغییر می کنند، از نبرد های شدید تا تحقیقات مکان ها، حل مشکلات و مسابقه در لابرینت که در واقع همه سلاح ها را انتخاب می کنند.
به طور ذهنی، ترس از بازی در حد زیادی خارج از صحنه ها نیست. اما این چیزی است که واقعاً موفق شده است. از ابتدا، این بازی شرمنده نیست که مجروحات، شکستگی، شکنجه ها، لیتر خون و انسان سازی کامل هر کسی را که به دنبال پرستاران است، از جمله به اراده خود، نشان دهد. تمام ایده های بیماری پرستش از طریق یادداشت های شیزوفرنی و ده ها قربانی بیولوژیست به خوبی منتقل شده است. Clive Barker: Hellraiser: Revival به شدت خشن و غول است تا اینکه برای پخش کردن هنوز هم می توان در پلتفرم ها برای نمایش محتوای خشونت آمیز و سکس و جنتی دست یافت.
و این که این فیلم از زمان انتشار به نظر نمی رسد، یک نقص بزرگ است. چیزی که این بازی نشان می دهد، این است که می خواهید هر ثانیه یک صفحه نمایش زیبا را به نمایش بگذارید. این صنعت تا به حال چنین بازی های وحشیانه ای را ندیده است، که می خواهند آن را چند بار دیگر بنویسند.
اما نکته ی مهم این است که در نیمه دوم بازی شروع به شکست می کند و بودجه آن از خارج از طراحی هنری و مشکلات طراحی بازی به طور آشکار می شود. ابتدا در مورد منفی های بی قید و شرط: رئیس ها همه چیز ناخوشایند هستند، به جز نهایی، جایی که مکانیک هایی در خارج از آن وجود دارد. در حالی که اثرات شلیک و به طور کامل عدم وجود آن. در تمام درجه خشونت، کشتن دشمن خسته کننده است. اما بیشتر مشکلات از وسط ظاهر می شوند: بازی صحنه های جنگی و بخش های در لابرینت را بیش از حد طولانی می کند.
با توازن توانایی ها نیز دور و بر می گردد، اما گاهی اوقات استفاده از سلاح ها غیر واضح است و باید پول های اضافی را در بازی خرج کند، و به شدت نگران زمان مصرف شده باشد، مثلاً از کجا باید بازیکن بداند که می تواند یا توضیح را روی تفنگ یا توپ های شکافی قرار دهد و در عین حال نمی تواند از آن ها استفاده کند؟
و این جا استیل ها را هم می گیریم. این جا است، این جا منحنی است، و این جا هوش مصنوعی دشمنان، تا حد وحشتناکی ابتدایی است. و بسیاری از جنبه های بازی، به نظر می رسید که به خاطر عجله یا اینکه آیا این پول های کوچک خیلی زودتر از برنامه ریزی شده تمام شده اند.
نتیجه این است که با وجود تفاوت ها، کلیو بارکر Hellraiser: Revival یک بازی ارزشمند است که هم در زمینه بازی های فیلم و هم در زمینه ترس زنده ماندن است و نمی ترسد آنچه را که کار های اصلی کلائیو بارکر دوست دارند نشان دهد. بله، او به جای 12 ساعت در راه است و 6 تا 7 ساعت با مکانیک های متمرکز، و نمی خواهد از بین برود، بله، می خواهد بودجه بیشتری داشته باشد و اشتباهات کمتری داشته باشد. اما هنوز هم یک بازی خوب است که از طرفداران این مجموعه و کسانی که می خواهند ببینند که صنعت بازی است، خجالت نمی کشد تا آن را توصیه کند. این داستان شامل لیتر خون، شکم، شکم و زنان است.
حکم ما: سه تا از چهار تا
@meownauts
