2 часа назад
ทีนี้, เรื่อง "บาดกระดูก" ของ Control Resonant กติกาจําไว้ เรื่องย่อส่วนใหญ่ค่อนข้างละเอียด และเหตุการณ์ที่น่า
ทีนี้, เรื่อง "บาดกระดูก" ของ Control Resonant
กติกาจําไว้
เรื่องย่อส่วนใหญ่ค่อนข้างละเอียด และเหตุการณ์ที่น่าสนใจเกิดขึ้นช้าเกินไป เรื่องย่อที่อาจเกิดขึ้นในเวลาประมาณ 15 ชั่วโมง
การพูดคุยบางครั้งก็เกิดขึ้นได้อย่างยอดเยี่ยม เช่น การพูดคุยเกี่ยวกับศพของทหาร
ระบบการต่อสู้เป็นความผิดหวังหลัก การตีมันรู้สึกเป็นอากาศเล็กน้อย มันขาดน้ําหนักและผลตอบแทน
ดิลานเดินผ่านมาไม่ค่อยได้การรับมือใหม่เลย ส่วนใหญ่ของการพุ่งบอลล็อคก็ลดลงมาเป็นโบนัสที่ผิดปกติ สถานะและการปรับปรุงการโจมตีพื้นฐาน
อาวุธที่แตกต่างกันดูดีมาก แต่ใช้สัญลักษณ์พื้นฐานและการโจมตีแบบจําหน่ายเหมือนกัน
ระหว่างอาวุธและความสามารถ คุณไม่สามารถสร้างการรวมกันที่น่าสนใจและหลากหลาย
หมวดล้อมต่อสู้ยังเรียบง่ายเกินไป
การยกเลิกการพารีดแบบบังคับใช้นั้นเองก็น่าสนใจ แต่การหลีกเลี่ยงเพียงครั้งเดียว ก็ไม่เพียงพอ เพื่อให้ระบบการต่อสู้มีความลึกที่ต้องการ
ในความลึกของการต่อสู้ ผู้เขียนของ Cubed3 เปรียบเทียบ Control Resonant กับ God of War ในยุค PS2 แต่เกมนี้ใช้เวลามากกว่า 30 ชั่วโมง ทําให้การต่อสู้เริ่มเหนื่อย
ระดับ Devil May Cry, Ninja Gaiden และแม้กระทั่ง Kingdom Hearts II
ต้นทักษะและระบบการสร้าง เพียงสร้างความลึกเท่านั้น มัคนิคเบซส์เบสง่ายเกินไปที่จะสนับสนุนสไตล์การเล่นที่แตกต่าง
การทําประตูดูดี แต่ไม่จําเป็นต้องมีทักษะมาก เพียงรอหน้าต่างและชาร์จการโจมตีที่ต้องการ
ศัตรูมันมากเกินไป และต้องการการทําร้ายมากเกินไป และการต่อสู้เองมักจะยาวนานไปอย่างไม่สมควร
การออกแบบของศัตรู และการอานิเมชั่นของศัตรูนั้นเป็นเรื่องโครตมากเกินไป และอ่านไม่ดีในการต่อสู้ใกล้ๆ
เมื่อมีศัตรูหลายสิบคนอยู่รอบๆกันในเวลาเดียวกัน การต่อสู้จะกลายเป็นขยะที่ไม่เรียบร้อยมากกว่าการต่อสู้ที่ควบคุม
การโจมตีที่ขาดสัญญาณเสียงที่ชัดเจน และเพราะผลการมองเห็นและรูปร่างของศัตรูที่ไม่ธรรมดา มันยากที่จะเข้าใจว่าเกิดอะไรขึ้น
บางครั้งมันอาจไม่ชัดเจนว่าใครจะโดน
ผู้ต่อสู้ส่วนใหญ่เป็นแบบที่ไม่น่าสนใจในด้านการต่อสู้
แทนที่โครงสร้างที่ไม่ธรรมดาของบ้านเก่า เกมนี้นําเสนอนิวยอร์คที่เปิดที่ระดับที่เรียบร้อยและน่าเบื่อกว่า
โลกที่เปิด มีกิจกรรมที่ซ้ําซ้ํา เช่น ในแต่ละโซนใหม่ ก็ต้องใช้การเคลื่อนไหวของจุดของแผนที่อีกครั้ง
เกมนี้ทําให้เกิดความรู้สึกว่าการดําเนินภารกิจนั้นมีความอิสระกว่าที่จริง เพราะการดําเนินภารกิจจํานวนมาก ก็ต้องเริ่มต้นด้วยการเปิดความสามารถในการเคลื่อนไหวที่ต้องการ
โลกของเมืองรู้สึกเก่าไปในด้านการจัดสร้างและการบรรจุ และเหตุการณ์ที่น่าสนใจ เช่น รถโดยสารที่สาปหายไปนั้นมีน้อยเกินไป
เกมนี้มีการยกระชับเนื้อหาและเครื่องกรอกอย่างมาก
การตั้งค่าสามารถทําให้การต่อสู้ง่ายขึ้นอย่างรวดเร็ว ได้แก่ การเปลี่ยนแปลงความเสียหาย ช่องทางการแข่งขันและการแข่งขันโดยไม่ต้องเสียค่าจดหมาย
ถ้าการปรับตัวเลือกเหล่านี้ให้กับผู้เล่น ดีแลนจะกลายเป็นตัวไม่เปราะห์ และศัตรูและเจ้านายจะตายได้อย่างทันที ทําให้การเจริญเจริญนั้นรู้สึกว่างเปล่า
ข้อเสนอสุดท้ายก็เหมือนกัน การต่อสู้ง่ายเกินไป เหนื่อยและซ้ําซ้ํา แม้ว่าเกมนี้จะมีส่วนใหญ่จากมัน
กติกาจําไว้
เรื่องย่อส่วนใหญ่ค่อนข้างละเอียด และเหตุการณ์ที่น่าสนใจเกิดขึ้นช้าเกินไป เรื่องย่อที่อาจเกิดขึ้นในเวลาประมาณ 15 ชั่วโมง
การพูดคุยบางครั้งก็เกิดขึ้นได้อย่างยอดเยี่ยม เช่น การพูดคุยเกี่ยวกับศพของทหาร
ระบบการต่อสู้เป็นความผิดหวังหลัก การตีมันรู้สึกเป็นอากาศเล็กน้อย มันขาดน้ําหนักและผลตอบแทน
ดิลานเดินผ่านมาไม่ค่อยได้การรับมือใหม่เลย ส่วนใหญ่ของการพุ่งบอลล็อคก็ลดลงมาเป็นโบนัสที่ผิดปกติ สถานะและการปรับปรุงการโจมตีพื้นฐาน
อาวุธที่แตกต่างกันดูดีมาก แต่ใช้สัญลักษณ์พื้นฐานและการโจมตีแบบจําหน่ายเหมือนกัน
ระหว่างอาวุธและความสามารถ คุณไม่สามารถสร้างการรวมกันที่น่าสนใจและหลากหลาย
หมวดล้อมต่อสู้ยังเรียบง่ายเกินไป
การยกเลิกการพารีดแบบบังคับใช้นั้นเองก็น่าสนใจ แต่การหลีกเลี่ยงเพียงครั้งเดียว ก็ไม่เพียงพอ เพื่อให้ระบบการต่อสู้มีความลึกที่ต้องการ
ในความลึกของการต่อสู้ ผู้เขียนของ Cubed3 เปรียบเทียบ Control Resonant กับ God of War ในยุค PS2 แต่เกมนี้ใช้เวลามากกว่า 30 ชั่วโมง ทําให้การต่อสู้เริ่มเหนื่อย
ระดับ Devil May Cry, Ninja Gaiden และแม้กระทั่ง Kingdom Hearts II
ต้นทักษะและระบบการสร้าง เพียงสร้างความลึกเท่านั้น มัคนิคเบซส์เบสง่ายเกินไปที่จะสนับสนุนสไตล์การเล่นที่แตกต่าง
การทําประตูดูดี แต่ไม่จําเป็นต้องมีทักษะมาก เพียงรอหน้าต่างและชาร์จการโจมตีที่ต้องการ
ศัตรูมันมากเกินไป และต้องการการทําร้ายมากเกินไป และการต่อสู้เองมักจะยาวนานไปอย่างไม่สมควร
การออกแบบของศัตรู และการอานิเมชั่นของศัตรูนั้นเป็นเรื่องโครตมากเกินไป และอ่านไม่ดีในการต่อสู้ใกล้ๆ
เมื่อมีศัตรูหลายสิบคนอยู่รอบๆกันในเวลาเดียวกัน การต่อสู้จะกลายเป็นขยะที่ไม่เรียบร้อยมากกว่าการต่อสู้ที่ควบคุม
การโจมตีที่ขาดสัญญาณเสียงที่ชัดเจน และเพราะผลการมองเห็นและรูปร่างของศัตรูที่ไม่ธรรมดา มันยากที่จะเข้าใจว่าเกิดอะไรขึ้น
บางครั้งมันอาจไม่ชัดเจนว่าใครจะโดน
ผู้ต่อสู้ส่วนใหญ่เป็นแบบที่ไม่น่าสนใจในด้านการต่อสู้
แทนที่โครงสร้างที่ไม่ธรรมดาของบ้านเก่า เกมนี้นําเสนอนิวยอร์คที่เปิดที่ระดับที่เรียบร้อยและน่าเบื่อกว่า
โลกที่เปิด มีกิจกรรมที่ซ้ําซ้ํา เช่น ในแต่ละโซนใหม่ ก็ต้องใช้การเคลื่อนไหวของจุดของแผนที่อีกครั้ง
เกมนี้ทําให้เกิดความรู้สึกว่าการดําเนินภารกิจนั้นมีความอิสระกว่าที่จริง เพราะการดําเนินภารกิจจํานวนมาก ก็ต้องเริ่มต้นด้วยการเปิดความสามารถในการเคลื่อนไหวที่ต้องการ
โลกของเมืองรู้สึกเก่าไปในด้านการจัดสร้างและการบรรจุ และเหตุการณ์ที่น่าสนใจ เช่น รถโดยสารที่สาปหายไปนั้นมีน้อยเกินไป
เกมนี้มีการยกระชับเนื้อหาและเครื่องกรอกอย่างมาก
การตั้งค่าสามารถทําให้การต่อสู้ง่ายขึ้นอย่างรวดเร็ว ได้แก่ การเปลี่ยนแปลงความเสียหาย ช่องทางการแข่งขันและการแข่งขันโดยไม่ต้องเสียค่าจดหมาย
ถ้าการปรับตัวเลือกเหล่านี้ให้กับผู้เล่น ดีแลนจะกลายเป็นตัวไม่เปราะห์ และศัตรูและเจ้านายจะตายได้อย่างทันที ทําให้การเจริญเจริญนั้นรู้สึกว่างเปล่า
ข้อเสนอสุดท้ายก็เหมือนกัน การต่อสู้ง่ายเกินไป เหนื่อยและซ้ําซ้ํา แม้ว่าเกมนี้จะมีส่วนใหญ่จากมัน