8 часов назад
Bir oyundaki en dramatik seçim hiçbir şeyi etkilemeyen seçimdir. "Clementine bunu hatırlayacaktır."Zar köşede
Bir oyundaki en dramatik seçim hiçbir şeyi etkilemeyen seçimdir.
"Clementine bunu hatırlayacaktır."Zar köşede gösteriliyor - ve gerçekten inanıyorsunuz: Clementine, kararınızın birkaç bölümde yankılanacağını hatırlıyor.Ama aslında pek yanıt vermeyecektir.Telltale'in "The Walking" filminde ne seçerseniz seçin Lee yine de Savannah'ya ulaşacak ve yine de ölecek; tek soru ne zaman ve hangi yüzle olacağıdır.Ve tarihi şekillendirdiğiniz hissi gerçektir.Tabii ilk kez oynuyorsanız.
GDC'de bu teknik bir zamanlar seviye tasarımı üzerine bir çalıştayda ayrı bir raporun parçası olarak tartışılmıştı - kelimenin tam anlamıyla seçim yanılsamasından bahsediyorlardı.Bir oyuncunun aslında var olmayan bir kararı nasıl verdiğini ve bunun sonuçlarını neden hala hissettiğini inceledik.Mekanizmalar müstehcen derecede ucuz: Birkaç işaretin ardından bir çatal bir koridora doğru yaklaşıyor.Ancak çatal ve çöküş arasında oyun bir tepki göstermeyi başarıyor - muhatap yüzünü buruşturdu, ortak "hatırladı", müziğin tonunu değiştirdi.Bu beyin için yeterlidir.
Episode yazma platformunun tasarımcısı Cassie Phillipps de sayılarla aynı aşamayı izledi: daha fazla gerçek konu her zaman daha iyi değildir.Oyuncunun kafası karışır, ipliği kaybeder ve ortada bırakır.Ve güçlü, genellikle doğrusal bir arsanın üzerindeki birkaç dürüst çatal, kimsenin bütünüyle göremeyeceği yüzlerce sonu olan bir çalıdan daha sıkı tutunur.
Ancak bu sistemde de bir sorun var.Siz fark edene kadar her şey o saniyeye kadar tam olarak çalışıyor.Tüm ipuçlarının tek bir noktaya yönlendirdiğini anladığınız anda (Mass Effect 3 yalan söylemenize izin vermez) sürükleyicilik bozulmaz.Bu kızgınlığa dönüşür: Seni sadece dinlemediler, dinlediklerine inandırdılar ve sonra seni terk ettiler.
İyi bir senarist bunu bilir ve ileriye doğru oynar: Anı yakalamamanız için çöküşü gizler.Kötü olan, arkasında bir kapı bulunan üç düğmeden oluşan bir menü bırakıyor.Bir oyundaki seçim nadiren gerçektir.Önemli olan, krediler gelmeden önce bunu anlayıp anlayamadığınızdır.
"Clementine bunu hatırlayacaktır."Zar köşede gösteriliyor - ve gerçekten inanıyorsunuz: Clementine, kararınızın birkaç bölümde yankılanacağını hatırlıyor.Ama aslında pek yanıt vermeyecektir.Telltale'in "The Walking" filminde ne seçerseniz seçin Lee yine de Savannah'ya ulaşacak ve yine de ölecek; tek soru ne zaman ve hangi yüzle olacağıdır.Ve tarihi şekillendirdiğiniz hissi gerçektir.Tabii ilk kez oynuyorsanız.
GDC'de bu teknik bir zamanlar seviye tasarımı üzerine bir çalıştayda ayrı bir raporun parçası olarak tartışılmıştı - kelimenin tam anlamıyla seçim yanılsamasından bahsediyorlardı.Bir oyuncunun aslında var olmayan bir kararı nasıl verdiğini ve bunun sonuçlarını neden hala hissettiğini inceledik.Mekanizmalar müstehcen derecede ucuz: Birkaç işaretin ardından bir çatal bir koridora doğru yaklaşıyor.Ancak çatal ve çöküş arasında oyun bir tepki göstermeyi başarıyor - muhatap yüzünü buruşturdu, ortak "hatırladı", müziğin tonunu değiştirdi.Bu beyin için yeterlidir.
Episode yazma platformunun tasarımcısı Cassie Phillipps de sayılarla aynı aşamayı izledi: daha fazla gerçek konu her zaman daha iyi değildir.Oyuncunun kafası karışır, ipliği kaybeder ve ortada bırakır.Ve güçlü, genellikle doğrusal bir arsanın üzerindeki birkaç dürüst çatal, kimsenin bütünüyle göremeyeceği yüzlerce sonu olan bir çalıdan daha sıkı tutunur.
Ancak bu sistemde de bir sorun var.Siz fark edene kadar her şey o saniyeye kadar tam olarak çalışıyor.Tüm ipuçlarının tek bir noktaya yönlendirdiğini anladığınız anda (Mass Effect 3 yalan söylemenize izin vermez) sürükleyicilik bozulmaz.Bu kızgınlığa dönüşür: Seni sadece dinlemediler, dinlediklerine inandırdılar ve sonra seni terk ettiler.
İyi bir senarist bunu bilir ve ileriye doğru oynar: Anı yakalamamanız için çöküşü gizler.Kötü olan, arkasında bir kapı bulunan üç düğmeden oluşan bir menü bırakıyor.Bir oyundaki seçim nadiren gerçektir.Önemli olan, krediler gelmeden önce bunu anlayıp anlayamadığınızdır.